Interview met Marijke:

Fred: 'Kun je je even voorstellen?'
Marijke: 'Ik ben Marijke, 21 jaar jong. Op mijn 16e werd ik voor het eerst depressief.'

Fred: 'Hoe voelt voor jou depressie?'
Marijke: 'Een groot zwart, een donkere tunnel zonder uitgang, een nacht zonder sterren. Ik heb nergens zin in, ben moe, voel me lusteloos en heb veel negatieve gedachten over mezelf en het leven.'

Fred: 'En weet je ook waar het vandaan komt?'
Marijke: 'Het zit in de genen, ik heb een moeilijke jeugd gehad en had een negatief zelfbeeld. Een depressie was onvermijdelijk, toch heeft het mijn leven meer diepgang gegeven.'

Fred: 'Gebruik je medicijnen?'
Marijke: 'Ja, sinds 2005 slik ik antidepressiva. Ik slik Citalopram (Cipramil). Ik ben begonnen met 10 mg. Dit werd steeds verhoogd, nu slik ik al een paar jaar 60 mg. Dit is de maximale dosering. Ik denk er over om volgend jaar af te bouwen onder behandeling van de huisarts, dan hoop ik 1,5 jaar 'stabiel' te zijn.'

Fred: 'Hoe is jouw situatie nu?' (bijv. vrijwilligerswerk, huisvesting, psychische ondersteuning)
Marijke: 'Ik studeer weer sinds september 2009. Sinds december 2009 ben ik uit therapie, na ongeveer 5 jaar (3 opnames). Ik heb nog wel mijn dipjes, maar kan er nu beter mee omgaan.'

Fred: 'Wat doe jij om je beter te voelen?' (bijv. hardlopen, winkelen etc.)
Marijke: 'Rustig aan doen en ontspannen. Ontspanning is voor mij bijvoorbeeld fietsen of skaten door de natuur, lezen, foto's maken, etc.'

Fred: 'Wat helpt je het beste tegen depressiviteit?'
Marijke: 'Rust en ontspanning. Soms helpt het me om even te praten met mijn vriend of in mijn dagboek te schrijven.'

Fred: 'Heb je ook een bepaald iets waar je voldoening uit krijgt?'
Marijke: 'Door mijn perfectionisme ben ik niet stel tevreden met mezelf. Maar ik kan me voldaan voelen als ik een goed resultaat heb behaald of als ik iemand heb kunnen helpen.'

Fred: 'Heb je valkuilen?'
Marijke: 'Jazeker. Ik ben enorm perfectionistisch en kan moeilijk nee zeggen. Ik heb mezelf aangeleerd om eerst rustig na te denken als ik gebeld wordt of ik wil werken of oppassen. Ook moet ik aan mijn nachtrust denken, ik heb minimaal 8 uur per nacht nodig. Als ik één of meerdere nachten te weinig geslapen heb voel ik me somberder en heb ik minder zin in dingen, dan neem ik wat gas terug en ga ik wat eerder naar bed.'

Fred: 'Heb je nog tips?'
Marijke: Ja, ik zal tips geven die bij mij h(i)elpen, iedereen kan zelf uitproberen wat helpt of niet helpt.
1) Zorg voor regelmaat, sta op tijd op, eet driemaal op per dag en ga op tijd naar bed.
2) Vraag om hulp als je het alleen niet redt
3) Praat over je gevoelens met vrienden of familie, dan weten ze hoe je je voelt en kunnen ze er rekening mee houden
4) Maak tijd vrij voor jezelf om te ontspannen, ook al heb je geen zin in leuke dingen, het is belangrijk om toch afleiding te hebben van je gedachten. Misschien geniet je er nu niet van, maar leer je er weer van te genieten
5) Als je negatieve gedachten hebt probeer er dan iets positiefs tegenover te zetten, bijv. 'ik kan niks' wordt 'ik kan niet alles, maar ik kan wel mijn huishouden doen'. Als je zelf geen positieve gedachten hebt vraag dan of iemand je wil helpen.
6) Vraag na of je gedachten kloppen aan een vertrouwd persoon. Als je bijvoorbeeld denkt dat je iets fout hebt gedaan vraag het dan na.
7) Mij heeft het geholpen om te schrijven, zo had ik meer rust in mijn hoofd. Maar soms moest ik mezelf wel een halt daarin toeroepen, omdat ik me er in mee liet gaan.

Fred: 'Wat wil je verder kwijt?'
Marijke: Op www.fitinjehoofd.be staan handige tips en praktische opdrachten om bijvoorbeeld nee te leren zeggen, om meer zelfvertrouwen te krijgen, e.d.

Ik hou een web-log bij over mijn leven, ook staan hier gedichten e.d. op. Je kunt een kijkje nemen op:
www.denieuweweg.web-log.nl.

Gedicht welke Marijke heeft gestuurd:

Je denkt misschien dat je wat moet zeggen,
je denkt misschien dat je me moet opvrolijken,
je wilt me misschien weer zien lachen en genieten,
je denkt misschien dat je me moet troosten en adviseren.
Wat ik vraag is dit:
Wil je nog eens, en nog eens luisteren naar mijn verhaal,
naar wat ik voel en denk?
Je hoeft alleen maar stil te zijn, mij aan te kijken, mij tijd te geven.
Je hoeft mijn verdriet zelfs niet te begrijpen,
maar als het kan, slechts aanvaarden, zoals het voor mij voelt.
Je luisterend aanwezig zijn, zal mijn dag anders maken.

(Marinus van den Berg, uit zijn boek 'Woorden in stilte')



Fred: Marijke bedankt voor het interview en het gedicht, en wenst haar veel sterkte!