Interview met Joost:

Fred:
'Hoe is jouw situatie nu?'
Joost: 'Ik heb een volledige arbeidsongeschiktheidsuitkering. Verder doe ik vrijwilligerswerk.'

Fred: 'Wat doe jij om je beter te voelen?'
Joost: 'Ook al voel ik mij nog zo rot (je hebt bijv. de hele dag op bed gelegen), probeer ik toch iets lekkers in huis te halen om te compenseren. Voor mij is dat een voordeel.
Hardlopen heeft mij vroeger veel geholpen.'

Fred: 'Wat helpt je het beste tegen depressiviteit?'
Joost: 'Onder de mensen proberen te komen door middel van vrijwilligerswerk. Hier werken mensen die ook een psychische aandoening hebben, en daar heb ik ook steun aan. Ook krijg ik wel tips. Bij de één voel ik me meer op mijn gemak dan een ander.

Fred: 'Heb je ook een bepaalde voldoening?'
Joost: 'Jazeker, omdat het belangrijk is het werk goed te doen, je hebt een bepaalde verantwoordelijkheid.'

Fred: 'Heb je valkuilen?'
Joost: Ja, toch te weinig sociale contacten. Dan ga ik vaak op bed liggen. Binnenkort ga ik voetballen bij een groep waar mensen uit de GGZ mee doen (gehoord van ITB-er).

Fred: 'Gebruik je medicijnen?'
Joost: 'Ja, Citalopram 20mg per dag. Als ik meer gebruik krijg ik last van verkoudheid en gaperigheid.'

Fred: 'Heb je nog tips?'
Joost: 'Vrijwilligerswerk waar je onder de mensen zit die ook een psychische aandoening hebben, heb ik veel steun aan. Ook dat ik zie dat er andere mensen zijn die het nog veel erger hebben, spoort mij aan om door te gaan. Voor mij is therapeutisch werk erg belangrijk. Je moet het nooit proberen helemaal alleen op te lossen. Alleen kom je er niet uit. Ik heb nu steeds wat om naar uit te kijken.'

Fred: 'Wat wil je verder kwijt?'
Joost: 'Ik werk nu tussen allemaal mensen uit de GGZ. Er is geen stempel op te zetten. Iedereen heeft een ander gevoelsleven, en dat maakt het zo ingewikkeld. Alleen mensen die het echt hebben mee gemaakt, bevatten het, begrijpen het, en geven jou ook vaak steun.'

Fred bedankt Joost voor het interview, en wenst hem sterkte.